اندیشه های یک انسان نه چندان معمولی

اگر بنویسم زیبا میشود ، اگر کامل نمایشش ندهم زیباتر !
نوشتن از بعضیها آدمها خیلی سخت است ، هر چقدر بخواهم بنویسم باز کم می آورم ، امروز میخواهم در مورد یکی از دوستان مجازی بنویسم که تصمیم دارد برود ، من که از شنیدن این خبر ناراحت شدم ، هاله ی ماه !
اصلا این هاله که میگویند کیست ؟
هاله عابدین ،دختر هزار وبلاگی ، در هر سیستمی چند نوع وبلاگ برای خودش دست و پا کرده ، و مشغول نوشتن است !
آدم مهربان و خونگرمی است ، من که خیلی وقتها از حرفهایش انرژی  مثبت گرفته ام ، قبلا که دچار مشکل شده بودم مثل یک خواهر کوچکتر برایم سنگ صبور بود ، و خیلی وقتها با حرفهای خواهرانه اش مرا آرام میکرد ، آدم رازداری هم هست ، در این مورد بارها امتحانش را پس داده است ، یکی از عاشقان سینه سوخته ی ه.ج و آژانس شیشه ای ! خدا را شکر در یک مورد با هم هم عقیده ایم !
خیلی آدم خوبی است ، حیف که هیچ وقت از کارهای خوبی که انجام میدهد در وبلاگ نمینویسد ، من این را  به حساب تواضعش میگذارم ، نشان به آن نشان که مادر خوبی است و کسی خبر ندارد .
به قلمش اعتقاد دارم ، میدانم چیزی را که به آن باور و اعتقاد نداشته باشد نمینویسد . میخواهم در مورد رفتنش بنویسم و از این جا به بعد مخاطبم خودش است:
هاله ، نمیدانم تصمیمت برای رفتن  جدی است یا نه !ولی منصرفت نمیکنم ، همه ی ما روزی خواهیم رفت ، اما خوش به حال کسی که هیچ وقت از خاطره ها فراموش نشود، مطمئنا تو برای دوستان وبلاگی هیچ وقت فراموش نخواهی شد !
هاله ، میدانم وقتی میگویی میخواهم بروم ، چه احساسی داری ؟ مگر خود من چند بار نگفتم میخواهم بروم ولی علت نرفتنم را کسی نپرسید ( عده ی کمی دلیلش را میدانند ولی …)
 هاله ی ماه ، هاله ی مهربان ، هاله ی پر انرژی ، هاله ی خالی ! جزو بهترینهایی هستی که تا به حال برخورد کرده ام ، هر باز چیز های تازه ای از تو یاد گرفته ام ، گاهی وقتها با تو تند حرف زده ام ، این را به حساب بی عقلی و خامی من بگذار ، به حساب اینکه نفهمم ، به حساب اینکه طرز حرف زدن مناسب را نمیدانم !
میدانم قلب تو آنقدر بزرگ و دریایی است که میبخشی و زود فراموش میکنی !
میدانم همه ی دوستان وبلاگی حداقل یک بار تو را رنجیده خاطر کرده اند ولی تو آنقدر بزرگ و خوش قلبی که همه را بخشیده ای !
در طول این مدت فقط یک بار از دستت بدجور ناراحت شدم ،اصلا توقع نداشتم آن حرفها را از تو بشنوم ، احتمالا  آن هم تقصیر خودم بوده که چنین بازخوردی داشتم،حالا فکر نکنی یک انسان نه چندان معمولی خیلی بی معرفت  شده ،  و یادی از دوستان نمیکند ، شاید اشتباهی  آمده بود ولی …….!
دیگر  حرف عمومیه خاصی نیست دی:

پ.ن: ه.ج ، ح.ج ، ن.م ، عروس مردم ، پرسپولیس ، ابراهیم حاتمی کیا ، جام جم ، آژانس شیشه ای ، گریه ، لبخند ، دعوا ، تولد ، قهقهه ، دوقلوها ،360 ، چت ، اذیت کردن ، آپلود ، دانلود ، موسیقی ،نامجو، شعر ، رویداد ها ، نصف شب ، دائم الآنلاین سابق ، هاله ی ماه !
پ.ن: اینها هم جدیدترین عکسهایی هستند که از این شخص  گرفته شده :

اولمینجی سکانس :
_ حسین جان ! آز خرید اله، پولون کوتارار ، اردبیله قیده بیلمزسن !
_ چشم ، نادر جان ! قول وریم آخرین کتاب دی کی آلیام !!
اوبیرسی غرفه ده گینه بو سوزلر تکرار اولی .

 ایکیمینجی سکانس :
_ نادر جان ، بو کتاب نمندی آلیسان ، باخ من دیم آز خشته ،اردبیله گره پیاده قیدغ!
_ چشم ، چشم ، قول وریم ! قول

 
اوشمینجی سکانس :
_ نادر مینی باباما آلیام !آخی بو نویسنده دن خوشی گلی
_ آل ! یاخچی دی !
10 دقیقه سونرا بابام زنگ ویری ، من ده کتابی آلمیشام ! دیم بابا بو نویسنده دن کتاب وار ، سنه آلیم ؟ جواب وری : اوغلوم ،حتما ! بیدنه آل !
نادر گولی و دی عجب حقه باز آدامسان ،خوشیم گلدی !

خدا جان سلام !
بدون احوالپرسی میروم سر اصل مطلب :

یادت هست یک بار نامه ای به تو نوشتم ؟ البته بار اولم نبود ولی آن یک بار را که خودت میدانی ،بله همان را میگویم !باد بردو انداخته بود به خانه ی همسایه ، از شانس بد من دختر همسایه آن نامه را خوانده بود ،بعد آن ماجرا بود  که دختر همسایه وقتی مرا میدید زیر چشمی نگاه میکرد و سرخ میشد  و میخندید  ،بنده ی خدا فکر میکرد من آن نامه را برای او نوشته ام !

خوب تو هم که جواب ندادی ؟ پس حساب بی حساب.

خدا جان ای به قربانت شود این چاکرت (خودم را میگویم ) ،میدانی چقدر دوستت دارم ؟  اصلا میدانی چقدر عاشقت هستم ؟(با لحن محمد رضا فروتن در قرمز بخوان ) خیلی هم که با هم رفیقیم(این را میدانی که با لحن چه کسی بخوانی ؟ آره خودشه ) ، این را خودت گفتی ، یادت نمی آید ؟ چرا چشم غره می آیی ؟ بابا میدانم تو هیچ چیزی را فراموش نمیکنی ، تو که مثل آدمها فراموشکار نیستی ، تو آخرشی ، اصلا تو بیست بیستی !

خدای من  میخواهم بعضی چیزها رو به یاد من بیاری ، فکر میکنم این دیالوگها مربوط میشود به چند ماه پیش:

من گفتم چرا نمیخوانی ؟ تو گفتی میخوانم نمیشنوی

و من  گفتم چرا دعوت نمیکنی ؟ گفتی به کجا دوست داری تو را دعوت کنم ؟

گفتم :خانه ی خودت ، یا کربلا !هر کدام شد اشکالی ندارد ! گفتی دعوتت میکنم ولی نمیگذارند بیایی ، ولی تو مرا دعوت کن ؟

گفتم :خدایا من که جایی ندارم تو را دعوت کنم ؟ همه ی جا مال خود توست ؟

گفتی :بنده ام دلت را میخواهم ، مگر نشنیده ای که میگویند قلب مومن عرش خداست

و داد زدم و گفتم :خدایا چشم ، تو فقط جوووون بخواه ! هر چه خواهی بگو آن میکنم

و حالا آمده ام تا روی ماهت رو ببوسم ، اجازه میدهی ؟

پ.ن: این روزها ، عجیب میگذرند.
پ.ن: دوستان دستتان درد نکند ،خوشحال شدم که در این چند روز خیلیها را ملاقات کردم  و ممنون بابت تمام حرفهای امیدوار کننده و آرامش بخش !
پ.ن:دیدی من 2 متر قد نداشتم ؟ حالا راضی شدی ؟
پ.ن: دفعه ی بعد تصمیم دارم با مادر جان بیام تا خونه ی تو بمونم ! اون اس ام اسی که فرستادی تا دوساعت منو از ته دل خندوند ،از تو هم ممنونم !