اندیشه های یک انسان نه چندان معمولی

خدمت ذات اقدس کبریایی  دامت برکاته
با عرض سلام خدمت آن مقام شامخ
حالتان چطور است؟ بنده هم بد نیستم ،ملالی نیست جز دوری شما!
میدانم اداره ی جهان کاریست بسی مشکل که وقتتان راتمام وقت گرفته است ،اما باید بدانید که چاره ای جز آمدن به پیش شما نداشتم،در این اوضاعی که همه از هم گریزان هستندو ابر وباد و مه وخورشید وفلک دست در دست هم داده اند تا اوضاع به گونه ای باشد که  بلاها بر سرم باریدن بگیرد ،ارباب رجوع بدبخت و فلک زده ای چون من آمده است تا حق خود را به واسطه ی  فرد والامقامی بسان شما از این افراد به اصطلاح دلسوز ودوست بگیرد !افرادی که از هر فرصتی برای ضربه زدن به روح لطیف بنده استفاده میکنند و خودتان که بهتر میدانید ضربه ها ی روحی چقدر سهمگین تر و دلخراشتر از ضربه های جسمی هستند(البته بنده طاقت دومی را هم ندارم )
 تنها شاهد بر این ادعای بنده ی حقیر، دل شکسته ام میباشد که آن هم به علت شکستگی وبسته بودن  شکسته بندیها توانایی حرف زدن را ندارد و در حالت اغما ی شدید به سر میبرد !
البته بعضی میگویند که در اینجا تقصیر متوجه شما نیز هست که دل را این چنین ظریف وشکننده ساخته اید ولی بنده به هیچ وجه من الوجود حرف غرض ورزانی را که چنین مهملاتی را میبافند قبول ندارم ،چرا که مقام شما والاتر از این  حرفهای طاعنان است !
جناب پروردگار
البته از حق هم نگذریم  کارتان خیلی درست است، چون آنهایی که با شما در افتاده اند ،ور افتاده اند !آن هم  به صورت کاملا نامحسوس و بی سر وصدا ، و همه جا گفته اند : (( چوب شما صدا ندارد )) و این نشان میدهد که شما در کار خود بسیار حرفه ای بوده و از صدا خفه کنهای مجهزی استفاده میکنید !!
از شما استدعا دارم داد یک انسان نه چندان معمولی را که بنده ی نمک پرورده است را با استفاده از آن چوب مجهز به صدا خفه کن از این افراد  بی شرم وحیای به اصلاح دوست بگیرید !
دیگر زیاده عرضی نیست ،سلام مرا به دوستانتان برسانید و از طرف من روی ماه فرشتگانتان را ببوسید !                                        
                                                             با تشکر                                             امضا:یک انسان نه چندان معمولی